.:: ஈழம்5.கொம் உங்களை அன்போடு வரவேற்கிறது. ::.
விருந்தினர் தற்போது உள்ளனர்
 
 
  ::| தேடல்:     [மேம்பட்டத் தேடல்]  
 
 
 
 
இன்றைய நிலவரம்
 
ஐ.நா வல்லுநர்கள் குழுவின் சிறிலங்கா மீதான குற்றச்சாட்டுகள்- பகுதி 03
Sunday, 24.04.2011, 03:35pm (GMT)

பான் கீ மூனின் வல்லுநர்கள் குழுவின் அறிக்கையினைத் தனித்துவமாக வழங்கியிருந்த 'ஐலண்ட்' பத்திரிகை சிறிலங்காவிற்கு எதிரான குற்றச்சாட்டுக்கள் தொடர்பான அதன் இதர- பொருத்தமான பகுதிகளை தொடராக வெளியிட்டு வருகிறது. பான் கீ மூன் அமைத்திருந்த வல்லுநர்கள் குழுவின் அறிக்கையில் சிறிலங்காவிற்கு எதிராக முன்வைக்கப்பட்ட குற்றச்சாட்டுக்களின் பொருத்தமான பகுதிகளை முன்னர் வெளியிட்டிருந்தோம். அதன் தொடர்ச்சி இன்றும் தொடர்கிறது.

ஐ.நாவினது வல்லுநர்கள் குழு சிறிலங்காவிற்கு எதிரான ஐந்து முதன்மையான குற்றச்சாட்டுகளை முன்வைத்திருந்தது. அது தொடராக வெளியிடப்பட்டுவரும் ஐ.நாவின் அறிக்கையினது முதலாவது பாகத்தில் பொதுமக்கள் இழப்பு தொடர்பான விபரங்களை இணைந்திருந்தோம். இரண்டாவது பகுதியில் பொதுமக்கள் இலக்குகள் மீதுதான தாக்குதல்கள் தொடர்பான பகுதிகளைத் தந்திருந்தோம். மூன்றாவது பகுதி இங்கே தொடர்கிறது.

மருத்துவமனைகள் மீதான எறிகணைத் தாக்குதல்கள்:

மருத்துவமனைகளை இலக்குவைத்து எறிகணைத்தாக்குதல்களை மேற்கொண்டமைதான் சிறிலங்காவிற்கு எதிராகச் சுமத்தப்பட்ட இரண்டாவது பிரதானமாக குற்றச்சாட்டாகும். பான் கீ மூன் அமைத்திருந்த வல்லுநர்கள் குழுவினது அறிக்கையில் மருத்துவமனைகள் தாக்குதலுக்குள்ளான சம்பவங்கள் தொடர்பாக கீழ்க்கண்டவாறு விபரிக்கிறது:

சனவரி 19 தொடக்கம் 21 வரையிலான காலப்பகுதியில் முதலாவது பாதுகாப்பு வலயப் பகுதியில் அமைந்திருந்த வள்ளிபுனம் மருத்துவமனையினை இலக்குவைத்து சிறிலங்கா இராணுவத்தினர் எறிகணைத் தாக்குதலை நடாத்தியிருந்தனர். வன்னிப்போர் இடம்பெற்ற காலப்பகுதியில் வன்னியிலுள்ள அனைத்து மருத்துவமனைகளும், அது நிரந்தர அல்லது தற்காலிக மருத்துவமனைகளாக இருக்கலாம், எறிகணைத் தாக்குதலுக்கு உள்ளாகின. குறிப்பாக காயமடைந்த விடுதலைப் புலிகளின் உறுப்பினர்களுக்கும் சிகிச்சையளிக்கப்பட்டுவந்த மருத்துவமனைகள் மீண்டும் மீண்டும் தாக்கப்பட்டன (பக்கம் 23 தொடக்கம் 24).

87. கடுமையான எறிகணைத் தாக்குதல்கள் இடைவிடாது தொடர்ந்தன. சனவரி 24ம் நாளன்று முதலாவது பாதுகாப்புவலயப் பகுதியில் அமைக்கப்பட்டிருந்த உடையார்கட்டு மருத்துவமனை எறிகணைத் தாக்குதலுக்கு உள்ளானது. இந்தத் தற்காலிக மருத்துவமனையின் கூரையில் மருத்துவமனை என அடையாளப்படுத்தப்பட்டிருந்தபோதும் தாக்குதல் மேற்கொள்ளப்பட்டிருக்கிறது.

4. புதுக்குடியிருப்பு மருத்துவமனை மீதான சிறிலங்கா அரச படையினரின் எறிகணைத் தாக்குதல்

90.சிறிலங்காவினது சுதந்திர தினம் கொண்டாடப்பட்ட பெப்பிரவரி 04ம் நாளன்று புதுக்குடியிருப்பு நகரினைக் கைப்பற்றும் நோக்கில் 55ம் மற்றும் 58ம் படைப்பிரிவினர் கடும் முயற்சிகளை மேற்கொண்டிருந்த வேளையில் இரண்டு தரப்பினருக்கும் இடையே உக்கிரமோதல்கள் வெடித்தன. அந்த வேளையில் சிறிலங்கா அரசாங்கமும் விடுதலைப் புலிகளும் அங்கீகரித்த வன்னிப் பிராந்தியத்தில் செயலாற்றிய ஒரேயொரு அரச மருத்துவமனை புதுக்குடியிருப்பு மருத்துவமனைதான். அந்த ஐந்து மருத்துவர்கள் உள்ளிட்ட மருத்துவப் பணியாளர்கள் அனைவரும் மட்டுப்படுத்தப்பட்ட வளங்களுடன் தங்களாலான பணியினைச் செய்தார்கள்.

முதலாவது பாதுகாப்பு வலயம் மீதான படையினரின் எறிகணைத் தாக்குதல்கள் ஒரு திரும்புமுனையாக அமைந்தது எனலாம். இதன் விளைவாக மக்கள் இழப்புக்கள் நாளுக்குநாள் அதிகரித்துச் சென்றது. பாதுகாப்பு வலயப்பகுதியில் காயமடைந்த நூற்றுக்காணக்கான மக்களால் நிறைந்து வழிந்தது புதுக்குடியிருப்பு மருத்துவமனை.

பாதுகாப்பு வலயப் பகுதிகளிலிருந்து தினமும் நூற்றுக்கும் குறையாத நோயாளர்கள் புதுக்குடியிருப்பு மருத்துவமனைக்குக் கொண்டுவரப்பட்டார்கள். ஆட்லறி எறிகணைத் தாக்குதல்கள் மற்றும் மோட்டார் குண்டுகளில் தாக்குதல்களால் மோசமான அல்லது உயிராபத்தான காயங்களுடனேயே பலர் இங்கு அனுமதிக்கப்பட்டனர். கைக்குழந்தைகள், சிறுவர்கள், முதியவர்கள் என காயமடைந்த மக்கள் மருத்துவமனையின் அனைத்துக் கட்டங்களுக்குள்ளும் தங்கவைக்கப்பட்டனர். கட்டில்கள், கட்டில்களுக்கு கீழே, நடைபாதை அனைத்துப் பகுதிகளும் காயமடைந்தவர்ளால் நிறைந்து வழிந்தன.

91. 29 சனவரி 2009 அன்று வன்னிப் பகுதியில் தங்கியிருந்த ஐ.நாவின் இறுதி இரண்டு வெளிநாட்டுப் பணியாளர்களும் வவுனியாவினை நோக்கிப் புறப்பட்டனர். ஐ.நா அமைப்புக்களில் பணிசெய்த உள்ளூர் பணியாளர்கள் அனைவரும் வெளியேறுவதற்குப் புலிகள் அனுமதிக்கவில்லை. குறித்த இதே தினத்தில் காயமடைந்த மேலும் 200 பேருடன் அனைத்துலகச் செஞ்சிலுவைக் குழுவினது தனியான தொடரணி வவுனியாவினை நோக்கிப் புறப்பட்டது. இதன் பின்னர்தான் நிலைமைகள் மேலும் மோசமாகிச் சென்றன.

சனவரி 29 தொடக்கம் பெப்பிரவரி 04 வரையிலான ஒருவார காலப் பகுதிக்குள் புதுக்குடியிருப்பு மருத்துவமனை மீது ஆட்லறி எறிகணைத் தாக்குதல்களும் பல்குழல் எறிகணைத் தாக்குதல்களும் மேற்கொள்ளப்பட்டன. ஒன்பது எறிகணைகள் மருத்துவமனை வளாகத்திற்குள் வீழ்ந்து வெடித்தன. இதன்போது ஏற்கனவே காயமடைந்து மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டிருந்த குறிப்பிட்ட தொகையுடையோர் கொல்லப்பட்டிருக்கிறார்கள்.

பெப்பிரவரி 04ம் நாளன்று புதுக்குடியிருப்பு மருத்துவமனை வளாகத்திற்குள் எறிகணைகள் வீழ்ந்து வெடித்தபோது செஞ்சிலுவைக்குழுவின் அனைத்துலப் பணியாளர்களும் மருத்துவமனை வளாகத்திற்குள் இருந்திருக்கிறார்கள். சிறிலங்கா அரச படையினரின் நிலைகளிலிருந்துதான் எறிகணைகள் ஏவப்பட்டிருந்தன.

92. புதுகுடியிருப்பு மருத்துவமனையின் அமைவிடம் தொடர்பான ஆள்கூற்றுப் புள்ளிகள் பற்றிய விபரங்கள் அனைத்தும் சிறிலங்கா அரச படையினருக்கு நன்கு தெரியும். அத்துடன் ஆளற்ற வேவு விமானங்களால் தெளிவாக அடையாளம்காணக்கூடிய வகையில் மருத்துவமனையின் கூரையில் அடையாளமிடப்பட்டிருந்தது.

"அனைத்துலக மனிதாபிமானச் சட்டங்களின் அடிப்படையில் காயமடைந்த மற்றும் நோய்வாய்ப்பட்ட மக்கள் மற்றும் மருத்துவ வசதி வாய்ப்புகள் பாதுகாக்கப்படவேண்டும். எந்தச் சூழமைவிலும் இத்தகைய இலக்குகள் மீது தாக்குதல் நடாத்தக்கூடாது" என பெப்பிரவரி 01ம் நாளன்று அனைத்துலக செஞ்சிலுவைக்குழு அறிக்கை ஒன்றை விடுத்திருந்தது.

93. கள நிலைமைகள் தொடர்பான அறியாமையின் பால் அமைந்த அறிக்கை இது. மனித உரிமைகள் மற்றும் அனர்ந்த முகாமைத்துவ அமைச்சு செஞ்சிலுவைக்குழுவின் இந்த அறிக்கைக்குப் பதிலளித்திருந்தது. புதுக்குடியிருப்பு மருத்துவமனை மீது தாக்குதல் நடாத்தப்பட்டதை அரசாங்கம் ஆரம்பத்தில் மறுத்திருந்த நிலையில் 02 பெப்பிரவரி 2009 அன்று பாதுகாப்புச் செயலாளர் ஸ்கைநியுஸ் தொலைக்காட்சிக்குக் கீழ்க்கண்டவாறு கூறியிருந்தார்:

"புதுக்குடியிருப்பு மருத்துவமனையினைக் குறிப்பிட்டே இந்த அறிக்கை வெளியிடப்படுகிறதெனில், தற்போது அங்கு எந்த மருத்துவமனையும் இல்லையே. நாங்கள் அந்த மருத்துவமனையினை எடுத்துவிட்டோம். புதுக்குடியிருப்பு மருத்துவமனையில் இருந்த காயமடைந்தவர்கள் அனைவரும் வவுனியாவிற்கு மாற்றப்பட்டுவிட்டார்கள். பாதுகாப்பு வலயத்திற்கு வெளியே எதுவும் இல்லை. பாதுகாப்பு வலயத்திற்கு வெளியே அமைந்திருக்கும் இந்தப் பகுதியில் எந்த மருத்துவமனையும் செயற்படமுடியாது. இதனால்தான் நாங்கள் பாதுகாப்பு வலயத்தினை ஏற்படுத்தியிருக்கிறோம்" எனக் குறிப்பிட்டிருந்தார்.

94. கிளிநொச்சி நகரம் வீழ்ச்சிகண்ட நிலையில் சிறிலங்கா இராணுவத்தினருக்கு எதிரான விடுதலைப் புலிகள் மேற்கொண்ட போரின்போது புதுக்குடியிருப்பு மூலோபாய முக்கியத்துவம் வாய்ந்த நகரமாகத் திகழ்ந்தது. இதன் விளைவாக புதுக்குடியிருப்புப் பகுதியில் விடுதலைப் புலிகள் குறிப்பிட்டுக்கூறக்கூடிய பிரசன்னத்தினைக் கொண்டிருந்தார்கள். அதேநேரம் புதுக்குடியிருப்பு மருத்துவமனையில் காயமடையும் போராளிகளுக்கென தனியான மருத்துவ விடுதிகளைப் புலிகள் கொண்டிருந்தபோதும் அங்கு ஆயுதம் தரித்த புலிகள் எவரும் இருக்கவில்லை. இந்த மருத்துவமனையிலிருந்து குறுகிய தூரத்திலேயே முன்னணிப் பாதுகாப்பு நிலை அமைந்திருந்தது. இந்த நிலையில் புதுக்குடியிருப்புப் பகுதிகளில் மோதல்கள் தீவிரம்பெற அதிகளவிலான காயமடைந்த புலிகளின் உறுப்பினர்கள் இந்த மருத்துவமனைக்குக் கொண்டுவரப்பட்டனர். மருத்துவமனைக்கு அருகான பகுதிகளிலிருந்து விடுதலைப் புலிகளும் தங்களது மோட்டார் தாக்குதல்களை நடாத்தியபோதும், மருத்துவமனை வளாகத்தினை இராணுவத் தேவைகளுக்காகப் பயன்படுத்தவில்லை.

புதுக்குடியிருப்புப் பிராந்தியத்தினை எவ்வாறாயினும் கைப்பற்றிவிடவேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் சிறிலங்கா அரச படையினர் மருத்துவமனை வளாகத்தின் மீதும் அதனைச் சூழவுள்ள பகுதிகள் மீதும் மீண்டும் மீண்டும் தாக்குதலைத் தொடுத்தனர். எறிகணைத் தாக்குதல்கள் அதிகரித்த நிலையில், பிராந்திய சுகாதார சேவை அதிகாரிகள், ஐ.நா, அரச அதிபர் மற்றும் அனைத்துலக செஞ்சிலுவைச் சங்கம் ஆகியன புதுக்குடியிருப்பு வைத்தியசாலையிலிருந்த 300 நோயாளர்களை அங்கிருந்து 6-8 கிலோமீற்றர் தூரத்தில் அமைந்திருந்த புதுமாத்தளனுக்கு இடம் மாற்றுவதற்குத் தீர்மானித்தனர். விடுதலைப்புலிகளாலும் பகுதியாகப் பயன்படுத்தப்பட்ட பொன்னம்பலம் தனியார் மருத்துவமனை 6 பெப்பிரவரி 2009 எறிகணைத் தாக்குதலுக்கு உள்ளாகி அதன் ஒரு பகுதி முழுமையாக சேதமடைந்தது.

110. பாதுகாப்பு வலயத்தின் வடபகுதியை சிறிலங்கா இராணுவம் கைப்பற்றிய பின்னர், போர் நடைபெற்ற பகுதியில் முள்ளிவாய்க்கால் வைத்தியசாலை மட்டுமே எஞ்சியிருந்தது. அங்கு வைத்தியசாலையில் சீருடையில் எந்தவொரு விடுதலைப்புலி உறுப்பினரும் இருக்கவில்லை. அவர்கள் ஆயுதங்களுடனும் உள்நுழையவில்லை. வைத்தியசாலை நிலமைகள் மிகவும் மோசமாக இருந்தன. இந்த வைத்தியசாலையில் 4 மருத்துவர்களும் இரண்டு தற்காலிக சத்திரசிகிச்சைக் கூடங்களும் இருந்தன. மோசமான தலைக்காயங்கள் மற்றும் உயிர் தப்ப முடியாத காயங்களைக் கொண்டவர்களைக் காப்பாற்றுவதற்கு எந்தவிதமான முயற்சியும் மேற்கொள்ளப்படவில்லை. அவர்கள் வசதியாகப் படுப்பதற்கு மட்டும் வசதி செய்யப்பட்டது. மிகக்குறைந்தளவு படுக்கைகளே இருந்த நிலையில் காயமடைந்தவர்கள் வைத்திசாலையின் முன்புறத்தில் பாய்களிலும் தற்காலிக கூடாரங்களினுள் புழுதி நிலங்களிலும் படுக்கவைக்கப்பட்டனர். அவர்களின் உறவுகள் மட்டுமே அருகிலிருந்தனர். கையுறைகள் இல்லை, சுகாதாரமற்ற நிலமையே காணப்பட்டது. பழைய துணிகளும் புடவைகளும் மருந்து கட்டும் துணிகளாகப் பயன்பட்டன.

தொற்றுக்கள் ஏற்படக்கூடிய அபாயம் மிக அதிகமாகக் காணப்பட்டது. சத்திரசிகிச்சை உபகரணங்கள் அற்ற நிலையில், கசாப்புக் கடைக் கத்திகளைக் கொண்டு அவையவங்கள் துண்டிக்கப்பட்டன. அகற்றப்பட்ட அவையவங்கள் குவிக்கப்பட்டிருந்தன. பல சந்தர்ப்பங்களில், போதியளவு மருத்துவ வசதிகளில்லாத காரணத்தினால், உயிரைக் காப்பாற்றுவதற்காக அவையவங்கள் அகற்றப்பட்டன. மயக்கமருந்து பற்றாக்குறை காரணமாக இருந்த மயக்கமருந்தினுள் சுத்திகரிக்கப்பட்ட நீரைக் கலந்தே பயன்படுத்தப்பட்டது. ஆனால் பல சந்தர்ப்பங்களில் மயக்கமருந்து இல்லாமலேயே அவையவங்கள் அகற்றப்பட்டன.  சிலர் தொடர்ந்தும் இரத்த தானம் செய்தனர். ஆனால் பொதுவாக நிலவிய இரத்தப் பற்றாக்குறை காரணமாக, காயமடைந்தவரின் குருதியையே துணியினால் வடிகட்டி மீண்டும் அவருக்கே ஏற்றப்பட்டது.

111. எண்ணற்ற தடவைகள் மருத்துவமனையினைத் தாக்கிய கடுமையான எறிகணைத் தாக்குதல்களின் விளைவாக பிராந்திய சுகாதாரசேவைகள் பணிமனை வெள்ளாமுள்ளிவாய்க்கால் பகுதிக்கு மாற்றப்பட்டது. மே 11 மற்றும் 12ம் நாள்களில் இரண்டாவது மருத்துவமனையும் சிறிலங்கா அரச படையினரின் எறிகணைத் தாக்குதலுக்கு உள்ளானது. இதன் விளைவாக எண்ணற்ற பொதுமக்கள் கொல்லப்பட்டனர். இந்த மருத்துவமனையும்கூட தெளிவாக அடையாளமிடப்பட்டிருந்தது. இரண்டாவது மருத்துவமனையும்கூட முதலாவது மருத்துவமனையைப் போலவே மோசமான நிலையில் இருந்தது. அத்துடன் சிறிலங்கா இராணுவத்தினர் மேற்கொண்ட எறிகணைத் தாக்குதல்களின் விளைவாக மருத்துவமனை ஊழியர்கள்கூடக் கொல்லப்பட்னர் (பக்கம் 34).

119. காயமடைந்த பொதுமக்களுக்கு சிகிச்சையளிப்பதற்கு வழிசெய்யும் வகையில் மருத்துவமனைகள் மீதான எறிகணைத் தாக்குதல்களை உனடடியாக நிறுத்துமாறுகோரி உதவி அரசாங்க அதிபர் மற்றும் மருத்துவர்கள் தொடரான தொலைபேசி அழைப்புகளை மேற்கொண்டபோதும் சிறிலங்கா இராணுவத்தினரிடமிருந்து ஆக்கபூர்வமான பதிலெதுவும் கிடைக்கவில்லை. மே 14ஆம் நாளுக்குப் பின்னர் எறிகணைத் தாக்குதல்கள் என்றுமில்லாதவாறு தீவிரமடைந்த நிலையில் மருத்துவர்களால் மருத்துவமனைக்குச் செல்லமுடியவில்லை. மருத்துவமனையினை மூடவேண்டிய நிலைமை ஏற்பட்டது. காயமடைந்தவர்களை அங்கிருந்து நகர்த்தமுடியாத நிலையில் அங்கேயே விடப்பட்டனர். தப்பிப் பிழைத்தவர்கள் அனைவரும் தற்காலிகமாக அமைக்கப்பட்ட பதுங்குகுழிகள் தஞ்சம்புகுந்தனர். சமைப்பது என்பது முடியாத காரியமானது. மலசலம் கழிப்பதற்கு பதுங்குகுழிக்கு வெளியேசெல்லவதுகூட ஆபத்துநிறைந்ததாக மாறியது. விடுதலைப் புலிகளின் கட்டுப்பாட்டுப் பகுதிகளை விட்டு மக்கள் பெருமெடுப்பில் வெளியேற முனைந்தபோதும் புலிகள் துப்பாக்கிச் சூடுகளை மேற்கொண்டு அவர்களைத் தடுத்தார்கள். அங்கிருந்து வெளியேறியவர்களைப் இராணுவத்தினர் அழைத்துச்சென்றார்கள்.

ஐ.நா வல்லுநர்கள் குழுவின் சிறிலங்கா மீதான குற்றச்சாட்டுகள்- பகுதி 04



Rating (Votes: )   
    Comments (0)        Tell friend        Print


எதிர்வரும் நிகழ்வுகள்


Other Articles:
ஐ.நா வல்லுநர்கள் குழுவின் சிறிலங்கா மீதான குற்றச்சாட்டுகள்- பகுதி 04 (24.04.2011)
ஐ.நா வல்லுநர் குழுவின் சிறிலங்கா மீதான குற்றச்சாட்டுகள்- பகுதி 05 (24.04.2011)
இலங்கையின் அரசர் ஆகிறாரா மஹிந்த ராஜபக்ஷே? கண்களில் முதன் முதலாகப் பயம் தெரிகிறது! (23.04.2011)
திருகோணமலை தென்னமரவாடி'' சிங்களவர்களிடம் பறிபோகும் நிலையில்?? (22.04.2011)
நாற்பது ஆண்டுகளின் முன்னர்: 'ஏப்பிரல் 05 1971' அன்று இரவு.. (13.04.2011)
ஓ! ஈழத்தின் தமிழ் இளைஞர்களே! உங்களை சோக்கிரட்டீஸ் அழைக்கிறார். (11.04.2011)
முறைதவறிய கர்ப்பங்கள் யாழில் சொல்லும் நீதி என்ன? (09.04.2011)
''சோனியா பேச்சு... பித்தலாட்டம்!'' - பழ நெடுமாறன். (08.04.2011)
தமிழக தேர்தல் சம்மந்தமாக தமிழருவி மணியன் அவர்களின் கருத்து காணொளி இணைப்பு (06.04.2011)
நாடுகடந்த தமிழீழ அரசாங்கமா? அல்லது அனைத்துலகக் கட்டமைப்பா? (28.03.2011)



 
::| Latest News
 

Site Created By: Thiliepan